Trzeba jeszcze tylko poprawić tu i ówdzie, zpolonizować i dodać parę drobnych ficzerów z poprzedniego motywu.

Wynik nie powala. Po odliczeniu wejść Google-bota i moich, zostanie jakieś 15 wizyt złożonych przez 9 osób (albo inne boty). W tym miejscu pragnę gorąco podziękować wszystkim wiernym fanom. Te liczby uświadomiły mi jedno – że było warto. Było warto ciężko pracować, dla Was wszystkich. Nie zawiodę Was również i w tym roku, obiecuję! Zostańcie ze mną!
Zostańcie… Zostaniecie…? Proszę…

blog «dziennik prowadzony przez internautę na stronach WWW»

Ograniczonym, ponieważ – idąc po sznurku za definicją dziennika – na upartego znajdzie się tam kilka “notatek o charakterze osobistym”, na przykład wzmianka o wymianie okien albo głębokie przemyślenia dotyczące chłodnej jesieni i związanym z tym niedostatkiem krótkich spódniczek.

Przypuszczam, iż mało kogo przyciągają takie “artykuły”. W związku z tym zdecydowałem się utworzyć odrębną stronę, na której będę zamieszczał teksty potencjalnie interesujące dla osób mi nieznanych oraz mnie nie znających, oszczędzając tym samym informacji o kolorze ścian w pokoju czy rodzaju pieczywa, jakie jadłem na śniadanie.

Zazwyczaj za tego typu inicjatywą kryje się motywacja. Moją jest przede wszystkim chęć zysku. Kiedy zdobędę rzesze wiernych czytelników, zacznę sprzedawać przestrzeń reklamową, dzięki czemu zarobię krocie. Wówczas zatrudnię ludzi, którzy będą pisać poważniejsze artykuły za małe pieniądze. Później sprzedam 25% udziałów i zostanę drugim najbogatszym studentem w Polsce. Genialne, prawda?

Wszyscy moi czytelnicy – wszyscy trzej – uznali, iż mam lekkie pióro i powinienem więcej pisać. Wciąż zastanawiam się o co właściwie chodziło, gdyż ostatnie moje pióro zepsułem jeszcze w podstawówce i już dawno je wyrzuciłem. Ale resztę wziąłem sobie do serca i postanowiłem publikować częściej, a także bardziej regularnie. Dzięki temu Google lepiej zaindeksuje moją stronę.

I jeszcze, tak między mną a Tobą, Drogi Czytelniku, przypadkiem udało mi się kupić domenę za dychę. Wypadało więc coś pod nią umieścić.

Pozdrawiam i zapraszam do dalszej lektury.

——————

Tak właśnie wyglądał początek mojej wielkiej kariery dziennikarskiej. Rozmyśliłem się jednak po dwóch godzinach. Dostałem mnóstwo maili od czytelników – wszystkich trzech – wyrażających szczere ubolewanie. Każdego interesuje moje śniadanie, kolor ścian i kwiatek na parapecie. ;-)

Zrezygnowałem zatem z podboju świata, ograniczyłem się jedynie do podmiany adresów. Od teraz wszystkie /naytec.org/idont/ będą przekierowywane tutaj. Przynajmniej przez rok, dopóki nie trzeba będzie płacić za przedłużenie domeny…

Spełniając swój, heh, kronikarski obowiązek, dodam jeszcze, że jest to już piąta “wersja”, jakościowo lepsza od poprzednich (możecie więc sobie wyobrazić, jak było wcześniej). Poprzedni “layout” utrzymał się przez niemal trzy lata. Od czerwca zeszłego roku witryna zaliczyła ponad 5 tys. odwiedzin (prawie 3 tys. unikalnych gości)… Huh. Na kampanię reklamową jeszcze przyjdzie czas.

Gwoli wyjaśnienia – tak, to jest tapeta z mojego pulpitu. Tak, to jest Windows. Nie, to nie jest Vista. ;-)

Tak, legalny.

Od dawien dawna byłem zagorzałym przeciwnikiem blogów. Co prawda nie prowadziłem szeroko zakrojonej kampanii, nie organizowałem marszów, protestów ani pikiet. Niemniej szczerze nienawidziłem tego coraz bardziej popularnego sposobu na marnowanie czasu. Zawsze kojarzył mi się z szalonymi trzynastkami, które z nieopisaną radością i promiennym uśmiechem na twarzy umalowanej jak indiański szaman przybiegają do “kompusia”, “stukają literki” i “pIsZoM nA SfoIM bLoGaSq!!!!!!!111″. Jednak od pewnego czasu coraz więcej poważnych (w moim mniemaniu) ludzi przelewało słowa na blogi właśnie. I bynajmniej nie mam tu na myśli polityków. Raczej dziennikarzy, choć i ci nierzadko powagą doganiają kastę władczą. Poza typowo “journalistycznymi”, wiele diabelnie ciekawych blogów technicznych – o apple’ach, o sprzęcie, oprogramowaniu, sieciach, systemach. Później okazało się, że nawet Gurthg “bloguje”. I wreszcie start Igora Janke w Tok FM, gdzie w Poranku (prowadzi raz w tygodniu) przedstawia co ciekawsze artykuły z rozmaitych blogów (przeważnie związane z polityką, ale nie zawsze bezpośrednio). Ostatecznie zdecydowałem się wrzucić WordPress do sieci po odwiedzeniu powstałego niedawno serwisu iThink, od którego nazwę wziął mój skromny blog.

Prawdopodobnie nie będę tu publikował zbyt często. A gdy pojawi się jakiś skromny artykuł bądź komentarz, raczej nie będzie porywająco ciekawy. Mimo tego mam zamiar kącik swój utrzymać. Przynajmniej przez kilka dni…