Być może pamiętacie przypadek z mailowym żartem o kaczce. Albo Kaczce. Autora przestało to bawić, kiedy zabrała się za niego Najjaśniejsza IV RP, ale z absurdalnej afery ubaw miał cały naród. A jeśli nie cały, to przynajmniej wszystkie parszywe wykształciuchy, szare sieci i Wszechobecne Układy Rządzące Tym Krajem Od Osiemnastu Lat. Nie sięgam pamięcią tak daleko, ale niektórym cała sytuacja przywodziła na myśl wspomnienia Polski Ludowej, światłej i zawsze w słusznej sprawie działającej cenzury.

Jeszcze nie tak dawno, kiedy oba najważniejsze urzędy w państwie sprawowali bra… Jarosław Kaczyński i Kaczyński Lech, jakiekolwiek kpiny, żarty, dowcipy o władzy były prawdziwą zbrodnią przeciw Narodowi Polskiemu. Starczy wspomnieć niemieckie kartofle… Już nie wiem, czy strona polska pozwała do sądu tamtych zbrodniarzy, ale mniejsza o to. Gdyby nie ogromne oburzenie wywoływane zgryźliwym artykułem w zagranicznym brukowcu, prawdopodobnie wiele osób w ogóle nie usłyszałoby o całej sprawie. Trudno zresztą nazywać sztucznie wyolbrzymiane zamieszanie “sprawą” – brzmi nazbyt szumnie. Polscy reprezentanci ludu zdają się być wyjątkowo wyczuleni na wszelkie negatywne opinie ich dotyczące.

Chyba jasnym jest, w nawiązaniu do jakiej sytuacji tutaj piszę. Kilka dni temu poseł Platformy Obywatelskiej, Janusz Palikot opublikował na swoim blogu wpis, w którym pyta, czy głowa państwa ma problemy z alkoholem.

Czy prezydent Lech Kaczyński nadużywa alkoholu? Czy prawdą jest, że jego pobyty w szpitalach mają związek z terapią antyalkoholową? Czy ucieczki do Juraty i czerwone wino to nie środki terapeutyczne, stosowane przezeń w reakcji na problemy w relacjach rodzinnych z bratem i matką? Czy w takiej sytuacji, w takim kontekście, prezydent nie traktuje prowadzonej przez siebie polityki jako formy reagowania na osobiste urazy?
Stawiam te pytania, gdyż w nieformalnych rozmowach stawia je duża część środowiska politycznego, mniej lub bardziej złośliwie, z mniejszym lub większym niepokojem przyglądając się prezydenturze Kaczyńskiego.

Niech nikt nie pomyśli, że staram się usprawiedliwić czy bronić posła Palikota. Przeciwnie, moim zdaniem ekscentryczny jegomość, mający już za sobą kilka durnych popisów, tym razem przesadził. Żyjemy co prawda w “demokratycznym państwie” (slogan raczej zużyty), gdzie wszyscy lubią się nabijać z polityków (zwłaszcza takich dwóch, co ukr…), ale wolność wypowiedzi w odniesieniu do osób publicznych podlega pewnym ograniczeniom.

Kancelaria Prezydenta zapowiedziała walkę w sądzie. Strategia obrony posła Platformy ma bazować na stwierdzeniu, iż “pan Palikot jedynie zadawał pytania”. Przecież w zadawaniu pytań nie ma nic złego, prawda? “Jedynie pytając”, czy to prawda, że pan X zgwałcił psa sąsiada, najlepiej jeszcze publicznie, nikogo nie obrażę. Zgadza się? (Proszę nie doszukiwać się analogii między prezydentem a psem sąsiada!) No niezupełnie…

Można się sprzeczać, można bronić, sugerować, że Kaczyńskiemu dobrze by zrobiła odrobina (bądź lekki nadmiar) alkoholu, ale patrząc obiektywnie trzeba przyznać rację urzędnikom el presidente. Zastanawia mnie jednak, czy człowiekowi stojącemu na czele państwa, uważającemu się za osobę niezwykle kulturalną, obytą, dobrze wychowaną i wykształconą, wypada Palikota publicznie nazwać “klaunem”?

Platforma już jakiś czas temu po cichu wycofywała się z pomysłu wprowadzenia podatku liniowego, ostatnimi czasy przez polityków PO zwanego “płaskim”. Niech mnie ktoś poprawi jeśli się mylę, ale wydaje mi się, że “3×15″, albo 3x cokolwiek, wcale nie było “sztandarowym hasłem” na wybory 2007. Wręcz przeciwnie!

Podczas minionej kampanii obiecywano nam “cud gospodarczy” i “drugą Irlandię”. Jak się okazało podczas debaty wyborczej, przewodniczący Tusk niewiele wiedział o podatkach w tym kraju mlekiem i miodem płynącym. Ale nie szkodzi, od tego ma doradców. W każdym razie, założenia dobre, choć wcale nie takie liniowe, jak się niektórym wydaje. Bo w cudownej Irlandii obowiązują dwie stawki – 20 i 41 procent. “O rety! Przecież to więcej niż u nas!” Więc o co chodzi?
Kwota wolna od podatku, w przeliczeniu, jest tam ponad sześciokrotnie wyższa niż w Polsce (3 tys. zł). 41% to podatek od nadwyżki powyżej kwoty 34 tys. euro; u nas 40% “wskakuje” od 85 tys. zł, a wcześniej 30% – już od 43 tys. Do tego dochodzą “drobiazgi”, typu ulga na dziecko – prawie 600 euro na pierwszą dwójkę i 800 na kolejne (u nas – 1200 zł). Inna bajka, że dobrobyt i pędząca gospodarka nie zależą jedynie od podatków…

Ale wracając do “liniowego”… Załóżmy, że Platforma rzeczywiście chciałaby takowy wprowadzić. Po co już na wstępie mieszać w koalicji więcej, niż faktycznie trzeba, skoro nawet przy pełnym poparciu PSL z podatku liniowego nici? Ustawa spada z prezydenckiego biurka i wraca do sejmu, gdzie trafia do kosza, bo zarówno PiS jak i LiD głośno wołają “nie!” w obronie 3 tysięcy.

I wreszcie 18/32 PiSu, de facto liniowe, bo niższa stawka objęłaby bodajże ponad 90% (97?) obywateli. Nie wykluczone zresztą, że tak będzie za rok.

III_RP has joined #Polska
<III_RP> RE!

Trafiłem dziś na stronę prezentującą pewną obywatelską inicjatywę. Gdy zapytałem na kanale, czy to żart, odpowiedzieli, że w dzisiejszych czasach z takich rzeczy się nie żartuje (oczywiście z uśmieszkiem ;)). A mowa o Referendum 2007. Cel akcji doprawdy szczytny – najogólniej mówiąc obalenie miłościwie nam panujących. Sposób nietypowy, acz przez autorów uważany za całkowicie realny i możliwy do wykonania – “[...] wykorzystanie konstytucyjnej możliwości [...] Jeżeli zbierzemy 500 000 podpisów, możemy wystąpić o przeprowadzenie referendum [...]“. Każdy chętny może mieć swój udział w tej raczkującej rewolucji. Wystarczy wydrukować listę, zebrać podpisy i przesłać na zamieszczony adres.

W pierwszym momencie pomyślałem, że to ciekawy pomysł. Z drugiej jednak strony… Co by miał zmienić? Patrząc na sondaże – niewiele, zerkając spode łba na scenę polityczną – tyleż samo. Nie będę wdawał się w politykę, bo tak na dobrą sprawę ani mnie to specjalnie nie interesuje, ani się na tym nie znam. Jednakże po chwili refleksji dochodzę do wniosku, iż taka akcja to jak z motyką na słońce, tylko że bardziej poparzy. Gdyby jakimś cudem coś z tego wyszło – głupie referendum też kosztuje, ponoć niemało. I skończy się jak zwykle, bo od jakiegoś czasu ogół społeczeństwa ma wszystko w głębokim poważaniu.

Ale pdf gotowy do druku zachowam…